سلام

حالا که می نویسم شب است و هوای آسمان این شهر ابری ، امشب نمیدونم چرا ولی ، عجیب به یاد ارسلان فهیمی افتادم ، دوست خوبم ، مردی از جنس باران .

کسی که وقتی رفت ، من کنار درب خانهشان آرام رد میشدم وفکر میکردم حاج ارسلان حالا دارد در خانه قدم میزند .

حاج ارسلام با لهجه آبادانی و خندهای پرمهرو لطیفه های تازه .

دنیا چقدر بی تو غریب است

هنوز باور نمیکنم حالا او نیست ، رفته است او ، و دود سیگار هیچکس گلوی آسمان را به سرفه نمی اندازد . 

حالا که رفته ای

این روزها دلتنگم

دلتنگم که رفته اند

              آن روزها

سلام

کسی گفته :

دنیا بفکر هیچ گلی نیست

تا او بشکل تو باشد

و من میگم

جهان در ابتدای ویرانی است

و این اتفاق تا چند لحظه دیگر می افتد

این که این اتفاق بیافته یا نه مهم نیست مهم اینکه  میتونم هنوز قدم بزنم به تو فکر کنم و تنهائیم را با خودم قسمت کنم .

گاهی منتظری که یک اتفاق بیافه ولی بعد به این فکر میکنی که حالا که اتفاق افتاده باید چیکار کنی . حس خوبی ندارم حسی که نمیتونم تعریفش کنم تنها خدا کنه این اتفاق خوب زودتر بیافته ...

اما بقول اخوان ثالث

زندگی میگوید :

اما باز باید زیست

باید زیست

باید زیست

سلام

امیدوارم این شبهای پائیزی که برای من بهترین شبهای دنیاست ، برای شما هم همینطور لذت بخش و متفاوت باشه ، تولد دختر گلم ، در روز چهار شنبه 23 آذر هزار و سیصد و نود بهترین اتفاق برای من در این سال بوده .

شاید اگه بشه فردا شب گفتگوی خودم رو با دوست خوبم داریوش غریب زاده فیلم ساز بوشهری در خصوص کارهاش براتون بزارم .

از استاد شاهرخ سروری هم تشکر میکنم بخاطر لطف بیکرانش ، تا فردائی دیگر ، لحظه هاتون قشنگ ، ساعاتتون آروم و لباتون پر از خنده ، خدا حافظ

سلام شما را به نوشیدن یک فنجان شعر از مسعود احمدی دعوت می کنم

در کوله­ هاشان

دفتر و کتاب     رژ و ریمل

آرزو و رؤیا     خواب­هایی که باید تعبیر می­شدند

و کنار شانه و برق­ لب

بسته­ یی آدامس

دفتر یادداشت و مداد

قدری از فریاد فروغ     مقداری از صدای بامداد

در کوله­ هاشان

حول و حوش این همه

تکه­ یی ابر

قطعه­ یی رعد     کمی باد و خیلی احتمال آمدنِ باران

و نه فقط این­ها

کلی صدا     خیلی هجا و بسیاری ضرباهنگ

و انبوهی واژه

که سال­ها ممنوع بوده­ اند     مطرود و مهجور

ترانه نیستی که در کوچه ها پیدایت کنم

حالا از تو مجسمه ای می سازم

تا تمام میدانهای شهر

تو را از من بدزدند

     نگاهی شاید

هفته نامه نسیم را  تورق میکنم به نیت صفحه ادبی است که شاید گاهی انعکاس دوباره روزهای تکرار ناشدنی را در آن ببینم، روزهای حضور استاد آتشی و بعد تر محسن شریف ، خورشید فقیه ، محسن دلواری زاده ،گاهی حسن زنگنه ، حسین دهقانی ، ایرج صغیری و از جوانتر ها امید غضنفر ، سیامک برازجانی ، زهرا جهان افروزیان ، حماسه و حسام حق پرست ، محسن موسوی ، احسان احمد زاده ، محسن خوئینی ، و بهترینهای دیگر که ذهنم یاری نمیکند و حضورشان همشگی بود و اعتبار نسشتهای  ادبی نسیم به نام آنها رقم میخورد و ای کاش این روزها را نمیدیدم .

آن سالهای تازگی و شور و شعر چه زود تمام شد ، بزرگداشت شاملوی بزرگ و شعر خوانی امید غضنفر با هم نوازی برادران حق پرست و اتاقی که حتی برای نفس کشیدن هم پر بود و بزرگداشت بیابانی و چوبک و بزرگان این دیار و نشستهای داغ ادبی و مجادله و گفتگو و سر اخر چای و خنده و دیدار هفته آینده .

 برایند تمام این نشستها، صفحه ادبی پر رونق و لبریز فکر و شعر و هرچه هوای تازه . امروز اما صفحه ادبی و جلسات را که نگاه می کنم کمتر امیدی برای فردائی حتی تکراری در من سوسو نمیزند .

شعر های کسل کننده ، حرفهای تکراری و اتاقی غبار آلود تهفه دوشنبهای خسته کننده ای است که با تمام تلاش استاد آرش نیا رنگ تازه ای بجز خاکستری به خود نمی گیرد . از این میان تنها گاه گاهی شاید هراز گاهی تنها جرقه ای اتاق را به سراب دعوت  می کند . و تلاشهای میگلی عزیز که هیچ گاه خسته نمی شود و احساس می کند هنوز در جان این بیحادثه اتفاقی خوابیده است تنها دلیل همیشگی رفتن است تنها برای شعر که حالا برای خود سنگ قبر می تراشد و شعری که در نبود شعر مرثیه گوی این دفینه باشد و ما که هر دوشنبه به فاته خوانی ان روزها بر مزار شعر دوشنبه ها جمع می شویم ، چای می خوریم و هم دیگر را که نمیشناسیم می بینیم و تسلیت می گوئیم .

روحش شاد و یادش گرامی باد .

       مسعود نوری فیروزی

   شانزدهم اردیبهشت یک هزارو سیصد و هشتاد و هفت خورشیدی

امروز پنجمین سالگرد ازدواج من و خانم گلمه  ما که خدا را شکر زندگی خوبی داریم   خدا کنه شما هم همینطور باشید   شاد و سربلند و با امید به خدای بزرگ همیشه به فردا فکر کنید نه فردای قسط یا بدهکاری   نه فردای خنده و عشق و دوستی   درسته زندگی بد جور فشار میاره و و باید همیشه به این فکر کنیم که چطور میشه مشکلات رو حل کرد ولی همین که فکر میکنیم چطور می شه مشکلات رو حل کرد خودش غنیمته امید وارم همیشه عاشقانه زندگی کنید و به هم عشق بورزید چون حضرت حافظ می فرماید :خلاصه عاشق باشید

سلام

 بعد از ۵ ماه آمدم با دستهای خالی و چشمهائی که خیره به شما است و بعد از ۵ ماه که آمدم دیدم که هیچ کس حال مرا نمی پرسد حتی اخطاری که بگوید وقت تمام است یا هر چیز دیگر منتظرم و دوباره خواهم آمد .